De week van de wethouder

In deze rubriek doet Maret Rombout verslag van enkele van haar werkzaamheden als wethouder. Niet om te laten zien dat zij het druk heeft, maar wel om een indruk te geven van zaken waar een wethouder tijdens de uitvoering van zijn of haar ambt allemaal tegenaan loopt en mee te maken krijgt.

Bovendien geeft zij op deze manier een dieper inzicht in zaken die op dit moment spelen binnen de gemeente en die van belang zijn voor de inwoners van Albrandswaard.

Week 1 – 5 2012

Jongerenwerk
Vanaf 1 februari kunnen we weer rekenen op een nieuw en fris team jongerenwerkers. In december heb ik de gesprekken met de Stichting Welzijn Albrandswaard afgerond en zijn we overeen gekomen dat vanaf 2012 de SWA verantwoordelijk is voor de uitvoer van het jongerenwerk.
Na drie jaar jongerenwerk door een Rotterdamse stichting ligt de organisatie en verantwoordelijkheid hiervoor weer in Albrandswaard zelf. Met de SWA zijn goede afspraken gemaakt over de doelstellingen en uitgangspunten van het jongerenwerk. Mijn streven en dat van EVA blijft de continuïteit van het jongerenwerk te borgen en het openbaar jongerencentrum te handhaven.

Programmaplan jeugdzorg vastgesteld
Deze maand is het programmaplan voor de decentralisatie Jeugdzorg door alle portefeuillehouders van de Stadsregio aangenomen. In dit plan staat goed beschreven welke stappen gemeenten, subregio’s en de stadsregio nog moeten nemen alvorens de transitie een feit is. Gemeenten zullen inzetten op zaken als doorontwikkelen van hun CJG’s, de aansluiting van (Passend)onderwijs en zorg binnen het CJG en investeren in de Civil Society, maar ook gezamenlijk proeftuinen inrichten die experimenteren binnen de jeugdzorg. Albrandswaard heeft bijna anderhalf jaar geleden al aangegeven aan te willen haken bij een landelijke pilot over het ontschot inzetten van middelen vanuit zorg, onderwijs, sociale zaken en justitie voor ‘multiproblem’ gezinnen.
Samen met Ridderkerk en Barendrecht werken we de subreginale opgaven verder uit en geven we vorm aan de proeftuin. Namens Albrandswaard ben ik bestuurlijk trekker van deze decentralisatie.

Gevolgen ombuigingen steeds meer zichtbaar
Een deel van de bezuinigingen moet gevonden worden in de subsidies die de gemeente voor verschillende doelgroepen ter beschikking heeft. Zo is gesteld dat we als gemeente minder bemoeienis willen hebben met kunst en cultuur. Ook zullen activiteiten/voorzieningen voor ouderen meer door de doelgroep zelf bekostigd moeten worden. We rekenen daarbij op de kracht van de samenleving zelf en proberen op een andere manier te ondersteunen bij het in standhouden van een activiteitenaanbod.
Ik heb de afgelopen tijd dan ook heel wat moeilijke gesprekken gehad. De consequenties voor verenigingen als La Bona Futura en de Volharding zijn enorm. Wanneer de subsidie daadwerkelijk naar €0,- gaat zien zij geen mogelijkheden om te blijven bestaan. Schieten wij hier niet ons doel voorbij?
Ook met de ANBO is overleg geweest. Deze organisatie heeft een groot activiteitenaanbod, maar voert grotendeels dezelfde dingen uit als de SWA. Ook de SWA ontvangt hiervoor subsidie. Zo zijn veel verschillende organisaties niet aanvullend op elkaar, maar zijn ze bijna concurrent van elkaar. Ik hoop door dit in gesprekken zichtbaar te maken men met het beschikbare budget beter gaat samenwerken. Makkelijk is het echter niet. Het is heel logisch om vooral vanuit je eigen organisatie te denken en doen.

Bibliotheek
Eindelijk lijken de gesprekken binnen het bibliotheeknetwerk te leiden tot een vruchtbare discussie. Het betekent nog allerminst dat er een manier gevonden is om de bezuiniging te halen en beide bibliotheekvestigingen open te houden, maar er is een basis voor gesprek. We trekken hierbij vooral samen op met Barendrecht. Hoewel de bezuiniging daar niet zo omvangrijk is en zij dit met kleine aanpassingen lijken te kunnen halen, wordt toch gekeken of we er gezamenlijk uit kunnen komen. Op 10 Maart houdt EVA een politiek café over dit onderwerp. Ik kijk hiernaar uit en hoop op veel inspiratie.

Herfst 2011

Werkbezoek Roteb en sociale zaken Rotterdam met BAR-collega’s.
Het heeft veel voeten in de aarde gehad, maar uiteindelijk volgde een werkbezoek aan Roteb Rotterdam. Reden voor ons bezoek: hoe ziet Roteb als SW-bedrijf de toekomst en hoe kunnen we beter samenwerken met de sociale dienst Rotterdam?
Vanuit Rotterdam werd hoog ingezet. Zo begonnen we met een kennismaking met de nieuwe wethouder sociale zaken, Marco Florijn. Een heel inspirerende man met een duidelijk beeld van wat samenwerken zou moeten inhouden. Een ander Rotterdams geluid, kan ik wel zeggen. Na een rondleiding en kennis genomen te hebben van de werkwijze en toekomstbeelden van Roteb eindigden we de ochtend met een zeer vruchtbare discussie. Zo heb ik, samen met mijn BAR-collega’s, gepleit voor regionaal overleg over sociale zaken. Het is toch vreemd dat we binnen de stadsregio veel onderwerpen met elkaar delen, bespreken en afspraken maken, maar over sociale zaken niet. En juist wanneer het gaat om de benadering van werkgelegenheid, grote potentiële werkgevers, het instrument loonkostensubsidie of het afstemmen van scholing op de markt is regionale afstemming belangrijk.

Werkbezoek Aafje met gemeenteraad
Albrandswaard heeft na de laatste aanbesteding voor huishoudelijke hulp met acht organisaties een overeenkomst. De stromen Opmaat, nu Aafje geheten, is daarbij voor Albrandswaard de grootste. Zij hebben 95% van ‘onze markt’. Deze middag was er alle gelegenheid voor het stellen van vragen. Aafje had zich goed voorbereid en ook de ambtelijke ondersteuning was geregeld. Het was aardig te zien hoe de werkprocessen lopen. We kregen een direct kijkje in de keuken en konden zo een goed beeld krijgen van hoe mensen en hulpen met elkaar gematcht worden. Zo leerden we dat een vertraging in de levering van hulp (tijd tussen aanvraag klant en leveren hulp) in elk geval nooit bij Aafje zit. Vertragingen worden veroorzaakt door onze eigen administratieve systemen en afhandelen van aanvragen. Hier valt dus nog een wereld te winnen. Waar beter op ingezoomd had moeten worden is de signaleringsfunctie en de manier waarop wij met elkaar regelen dat een gezin b.v. meer/minder hulp zou moeten krijgen. Dit is nu te omslachtig. Ook de gevolgen van aanbesteden voor een bedrijf als Aafje (dit geldt eigenlijk voor elk bedrijf) bleef jammer genoeg wat onderbelicht.

Bewonersavond Portland
Op deze avond heb ik de bewoners geïnformeerd over zaken die het afgelopen jaar gepasseerd zijn en wat we bereikt hebben. Een jaar eerder hebben wij, als college toegezegd dat wij blijven zoeken naar een goed alternatief voor de bouw van de sportschool. Inmiddels is het alternatief duidelijk, zijn de onderhandelingen afgerond en wordt het nu uitgewerkt in een voorstel aan college en gemeenteraad. Over het alternatief ben ik zelf tevreden, maar het was voor mij erg belangrijk of het ook kon rekenen op draagvlak van omwonenden. Dat draagvlak is er gekomen. Men wil liever geen sportschool, maar wanneer dit toch moet vinden zij dit het beste plan.
Waar iedereen zich grote zorgen over maakt is het huidige en toekomstige parkeren. Hier ligt inderdaad een groot knelpunt, waar de gemeente misschien iets te gemakkelijk overheen stapte. Ieder was het erover eens dat dit niet een probleem van de gemeente is, maar van ons allemaal. Met deze gedachten komen we vast tot een werkbare situatie. Ik blijf het op de voet volgen in elk geval.

Zomer 2011

Sportschool en schoollokalen Portland
In de weken voor de zomervakantie zijn we intensief bezig geweest met de onderhandelingen over de verkoop van het semipermanente gebouw. Alle partijen gaan ervan uit dat we er met elkaar uitkomen. Om deze onderhandelingen niet onnodig te frustreren moest er een oplossing gevonden worden voor de uitbreiding van schoollokalen voor het nieuwe jaar. De sportschoolhouder heeft uiteindelijk aangegeven zes noodlokalen te willen plaatsen in overleg met de school Het Lichtpunt. De planning om dit te realiseren was te krap. Tijdens mijn vakantie bleek dat een omwonende een voorlopige voorziening had aangevraagd, waardoor de bouw stil gelegd werd. Ondanks dat de rechter vrij snel oordeelde dat de bouwvergunning niet geschorst hoefde te worden hield dit in dat de lokalen er niet op tijd zouden staan.
Dit resulteerde dus in vele gesprekken met Het Lichtpunt, de bezwaarmaker en de sportschoolhouder. Uiteindelijk is er een tussenoplossing gevonden. Ik heb de gemeenteraad per memo geïnformeerd over de stand van zaken, ouders per brief onze excuses aangeboden en met leden van het actiecomité Portland gesproken. Van het actiecomité ontving ik inmiddels bericht dat zij intern gesproken hebben en met elkaar het alternatief van de gemeente willen steunen.
Op 1 September houden we een bewonersavond. Ongetwijfeld wordt er dan veel gesproken over het alternatief en over de zware parkeerdruk.

Boerderijtje in Rhoon
Direct na de vakantie hebben Bert Euser en ik een gesprek gehad met leden van de Stichting Diaconaal Centrum over het Boerderijtje. Veel gebruikers zijn er inmiddels uit. De SWA heeft een nieuwe plek in het gezondheidscentrum. Stichting Vluchtelingenwerk zal binnenkort een plekje krijgen in het gemeentehuis, om zo de huur uit te sparen. De bovenverdieping wordt hierdoor niet meer gebruikt. Voor de Stichting Diaconaal Centrum betekent dit dat zij veel minder huurders hebben en niet meer rond kunnen komen met de subsidie die zij krijgen. Aan mij de taak om samen tot een alternatief te komen. Aan Bert de taak een goede nieuwe bestemming te vinden voor het monumentale pandje.
Tot begin dit jaar was ik in gesprek met de eigenaren van het gebouw ’t Centrum in Rhoon. We hebben samen de mogelijkheden verkend om het gebouw een belangrijke rol te geven als inloophuis voor ouderen. De SWA zou dan van hieruit haar activiteiten kunnen ontplooien, net als de Stichting Diaconaal Centrum. De gesprekken zijn echter voorlopig opgeschort, zodat de kerkenraad eerst intern kan besluiten hoe zij de toekomst van het gebouw zien. Ondertussen zoek ik samen met het Diaconaal Centrum naar andere mogelijkheden. Wellicht ligt er een kans in de nieuwbouw van de Klepperwei, of bij een nieuwe ontwikkeling op de plek van Rijsdijk 4.

Vandalisme voetbalverenigingen Poortugaal
Samen met Mieke van Ginkel, ambtelijke ondersteuning en de jongerenwerker Anne Gouw hebben we een vervolggesprek gehad bij PSV Poortugaal. Erwin de Jongh was aanwezig om het gesprek te leiden. Beide Poortugaalse voetbalverenigingen hebben veel last van vandalisme. Dit prachtige sportpark heeft bewust een openbaar karakter gekregen. Nadeel hiervan is dat het dus zeer gemakkelijk te betreden is. Ook door mensen die niet even zuinig zijn op andermans spullen. Beide verenigingen zijn terecht heel boos en gefrustreerd. Nadat de politie jongelui, op mijn suggestie, zelfs naar de tribunes van het sportpark verwees om te verblijven, was de maat vol. We verkennen de mogelijkheden om enkele delen toch af te sluiten en zetten verder vooral in op het jongerenwerk. To be continued…

Weekoverzicht weken 16 en 17

Bezoek minister van Bijsterveldt in Portland
Deze week bezocht de Minister van Onderwijs, Mevr. Van Bijsterveldt de openbare basisschool Portland.
Het bezoek stond in het teken van het rekenonderwijs. Voor mij was het een uitstekende gelegenheid om de meereizende ambtenaar te spreken over de problemen van het leerlingenvervoer, het Passend Onderwijs en de Vroeg-Voorscholse Educatie (VVE).
Wat het leerlingenvervoer betreft wordt het voor gemeenten moeilijk om het financieel beheersbaar te houden zolang de wet een inkomensafhankelijke bijdrage niet toestaat. Hiermee samenhangend hebben we gesproken over Passend Onderwijs. Het Rijk heeft hier hoge verwachtingen van. Minder kinderen zullen doorstromen naar het Speciaal Onderwijs. Zelf ben ik hier wat minder positief over. De discussie gaat mij teveel over het gewenste resultaat en te weinig over oplossingen van te verwachte problemen. Wanneer het resultaat wel bereikt wordt betekent dat wel een teruggang in het gebruik van het leerlingenvervoer.
Als laatste heb ik nadrukkelijk aangegeven dat wij ‘not amused’ zijn over het feit dat wij plots per 2011 geen budget meer krijgen voor VVE. Het budget was de laatste jaren €120.000 en is nu: €0,- . Dit betekent een einde aan de taalprogramma’s en de Schakelklas. Hierover was hij verbaast en hij heeft beloofd iemand op ons pad te brengen die hier over gaat. Ik ben benieuwd…

Discussienota Breed Welzijnsbeleid
Deze week hebben we een goed inhoudelijke discussie gevoerd over het welzijnsbeleid van onze gemeente. De gemeenteraad wil over dit onderwerp in gesprek. Wij bereiden een discussiestuk voor waarin in elk geval goed aangegeven wordt welke organisatie op dit moment wat doet. Wanneer we deze lappendeken aan instellingen helder hebben kijken we vervolgens of de huidige manier van subsidiëren en afspraken maken het meest efficiënt is.
Vervolgens kan de raad een keuze maken voor de toekomst. Houden we alles zoals het is, gaan we organisaties clusteren, of gaan we praten over één enkele organisatie die verantwoordelijk wordt voor de uitvoering van ons welzijnsbeleid?

Rapport Rekenkamercommissie over de WMO
Vorige week vergaderde de raadscarrousel over het rapport van de Rekenkamer commissie. Het rapport gaat over de uitvoering van de WMO door de gemeente, SWA en onze samenwerkingspartner Ridderkerk, vanuit de klant gezien. Het onderzoek is gestart toen ik nog maar net begonnen was als wethouder en kwam na een onderzoek dat het college net had uitgevoerd. Ons eigen onderzoek had al behoorlijk stevige kritiek opgeleverd, waar we dan ook direct mee aan de slag zijn gegaan.
Ook het RKC-rapport is erg kritisch. De kritiek richt zich vooral op het beleid van de gemeente en het gegeven dat adviesorganen zich niet serieus genomen voelden door de gemeente. Ook de uitvoering en bejegening richting klanten vanuit Ridderkerk konden rekenen op een onvoldoende rapportcijfer. De uitkomsten van dit onderzoek zijn enkele maanden geleden door de Rekenkamer al met mij gedeeld. Op veel punten kon ik toen al aangeven welke verbeteringen wij in gang hebben gezet.
Uiteindelijk ben ik blij met dit rapport. Het geeft mij een goede kans mijn eigen beleid te spiegelen en de mensen te laten zien waar we nu staan. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat alles nu goed is….

Weekoverzicht tot week 15

Spreekuur
Deze week heb ik mijn maandelijkse spreekuur afgeschaft. Voor mij is het een te passieve manier van contact maken met mensen, verenigingen of organisaties. Ik heb nu vijf maal een spreekuur gehouden en hier hebben zich twee mensen voor gemeld.
Nu kan ik verschillende conclusies trekken. Mensen vinden mij niet aardig en willen daarom ook niet met mij in gesprek, binnen mijn portefeuille zijn gewoon geen vragen of klachten of de vragen en klachten zijn er juist wel, maar deze zijn soms zo moeilijk en persoonlijk dat het een brug te ver is om naar het gemeentehuis te komen.
Ik geloof in het laatste en daarom schaf ik het spreekuur af en draai het om. Ik ga actief naar mensen toe. Dat kan op mijn initiatief zijn, bijvoorbeeld naar aanleiding van een brief of klacht, of mensen nodigen mij zelf uit. De vrijdagmiddag is een uitstekend moment voor dit spreekuur!

Leerlingenvervoer
Ik kom er even niet meer uit. In de jaarrekening is nu gebleken dat de vraag naar leerlingenvervoer stijgt en dat ik ver buiten mijn begroting ga.
De vraag is nu of we gewoon te laag begroten, of dat er maatregelen genomen moeten worden die het gebruik terugdringen.
Een tweetal aanpassingen staan nog op de rol om te verwerken in een nieuwe verordening. Dit gaat om oude afspraken die met de raad gemaakt zijn onder wethouder Bakbier, maar nooit verwerkt zijn. Voor ik dit doorvoer wil ik een besluit genomen hebben over hoe we met het leerlingenvervoer om wensen te gaan. Ondertussen heb ik een werkgroep geformeerd met een aantal gebruikers/experts en ambtenaren om te verkennen wat onze mogelijkheden zijn.

Bijeenkomsten gebruikers Centrum voor Jeugd en Gezin
Afgelopen weken hebben we twee bijeenkomsten georganiseerd voor de toekomstige bewoners uit het CJG. De eerste was een nadere kennismaking met elkaar, waarbij vragen gesteld konden worden over de bouw, huurovereenkomst en allerlei andere zaken. Er komt veel kijken bij deze operatie. Voor de gemeente en voor de gebruikers. Iedereen wordt zich echter steeds meer bewust dat het succes straks vooral bepaald wordt door de gebruikers zelf.
De tweede bijeenkomst ging over een digitaal volgsysteem, C3 geheten. In dit systeem is het mogelijk om informatie over jeugdigen en gezinnen bijeen te brengen en beschikbaar te hebben voor de professionals die dit nodig hebben. De privacy is natuurlijk een enorm aandachtspunt, maar dit soort systemen hebben ongekende mogelijkheden. Na deze voorlichting ga ik met de potentiële gebruikers in gesprek of dit werkelijk de investering waard is.